روز دوشنبه مورخه 21/5/87 برای اجرای  سخنرانی در مورد « طراحی برنامه درسی در دانشگاه مجازی» به دانشگاه علوم حدیث واقع در حرم عبدالعظیم شهر ری دعوت شدم. این جلسه توسط مدیر محترم دانشکده مجازی علوم حدیث آقای سید حمید حسینی ترتیب داده شده بود. راس ساعت 11 در محل سخنرانی حضور یافتم. ابتدای جلسه آقای موسوی بنده را به حاضرین معرفی کرد. حاضرین این جلسه کارکنان و مدرسان دانشکده مجازی علوم حدیث بودند که در انجام رساله برخی از کارهای آنها را دیده بودم. خلاصه حاضرین کسانی بودند که تجربه عملی سودمندی در زمینه آموزش مجازی داشتند و این موضوع برای من بسیار حائز اهمیت بود.

  بحث در مورد طراحی برنامه درسی در دانشگاه مجازی را بر اساس مباحث زیر ادامه دادیم:
- مفهوم طراحی و طراحی برنامه درسی

- الگوهای طراحی برنامه درسی در محیط مجازی

- شناسایی عوامل اثرگذار بر طراحی برنامه درسی در محیط مجازی

- تاکید بر دو عامل اثرگذار:

 (1) درک قابلیت های فناوری: قابلیت های ارتباطی، شخصی سازی یادگیری، تعاملی، اطلاعاتی، هر زمانی و هر مکانی، و چند حسی.

 (2) نظریه های یادگیرنده محور: تاکید بر فعال بودن یادگیرنده، تاکید بر تعامل و مذاکره اجتماعی، تدارک دیدگاه های چندگانه، تدارک تجارب یادگیری اصیل و واقعی، تدارک موقعیت های مساله محور و ارائه بازخورد.

سپس ویژگی های طرح برنامه درسی سه دانشگاه مجازی زیر بررسی شد:

 الف) یونیتار مالزی

ب) سوئنبرن استرالیا

ج) آتاباسکای کانادا

  بحث مربوط به دانشگاه های مجازی خارجی برای مخاطبان جالب بود. از این رو با علاقه به موضوع توجه داشتند که من یاد آن جمله قدیمی افتادم: " مستمع صاحب سخن را بر سر ذوق آورد."

 در انتهای جلسه حاضرین پرسش هایی را مطرح می کردند که اغلب سوالات عمیق و حکایت از تجربه های ارزشمند حاضرین داشت. پاسخ به اینگونه سوالات و شرکت در بحث ها بسیار جالب بود. جلسه دو ساعته با این پرسش ها تا زمان نماز و ناهار ادامه یافت.

 پس از نماز و ناهار در دفتر آقای حسینی درباره برخی چالش ها  و مسائل آموزش مجازی  به ویژه در ایران بحث  و گفت و گوهای خوبی داشتیم. یکی از ثمرات مهم انجام رساله دکترا برای من پی بردن به اهمیت تعامل و گفت و گو است که از هر موقعیتی برای این منظور استقبال می کنم. بالاخره قصه امروز ما هم با دریافت فایل صوتی جلسه سخنرانی به پایان رسید.