مقاله مروری
این سوالی است که اغلب در محافل دانشگاهی مطرح می شود و نظرات متفاوتی نسبت به آن وجود دارد.
در شاخص های ارتقاء به گونه ای عمل شده که غالبا در تفسیر آن مقاله های میدانی به مقاله مروری ترجیح داده می شود. بنابراین از این حیث هیات علمی تمایل بیشتری به چاپ مقاله های میدانی دارند تا مروری.
در محافل دانشجویی هم اغلب مقاله مروری را شبیه به کاری تلقی می کنند که برای کارهای کنفرانسی یا کلاسی مطالب جمع آوری می کنند.
این تلقی های ناصواب موجب شده که برخی از دشواری ها و مزیت های مقاله مروری مورد غفلت واقع شود.
مقاله مروری معمولا با رسالت های متفاوت نگاشته می شوند و هدف آن توسعه افق های علمی، به چالش کشیدن رویه های معمول و نقد آنهاست. از این رو آنها معمولا بسترساز پژوهش های میدانی هستند. بنابراین افرادی می توانند مقاله مروری تهیه کنند که از تسلط علمی خوبی نسبت به موضوع برخوردار باشند.
نکته دیگر در مورد روش شناسی این مقاله هاست. اینگونه مقاله ها روش شناسی پژوهشی روتین ندارند و پژوهشگر برای متقاعد کردن مخاطب یا تدارک منطق برای کار خود به تلاش، تسلط علمی و تحلیل عمیق تر نیاز دارد.
بنابراین به سادگی نمی توان در مقایسه مقاله های مروری با میدانی به ارجح بودن مقاله میدانی رای داد.