چهارمین کنفرانس ملی و اولین کنفرانس بین المللی «آموزش الکترونیکی» روزهای چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه در تاریخ 18 تا 20 آذر ماه در دانشگاه علم و صنعت ایران برگزار شد. این دانشگاه یکی از پیشگامان برگزاری دوره های الکترونیکی است که اکنون در چند رشته و در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشجو می پذیرد.

برگزار کنندگان این کنفرانس در طول دوران قبل از برگزاری کنفرانس از لحاظ اطلاع رسانی و به روز رسانی سایت بسیار فعال و  جدی بودند و روند کارها طبق تقویم از قبل اعلام شده و بدون تاخیر پیش رفت. همین طور در حین برگزاری کنفرانس نیز بسیار جدی و منظم بودند.

این کنفرانس با برگزاری مراسمات آغازین و سخنرانی های دو سخنران کلیدی از بعد از ظهر وارد مرحله ارائه مقاله های برگزیده شد. مقاله ها در سه سالن موازی برگزار می شد. با توجه به اینکه مقاله ما در سالن B باید ارائه می شد، این سالن را برای شنیدن صحبت های ارائه کنندگان انتخاب کردیم.

گرچه هر سال نسبت به سال قبلی در مقاله های ارائه شده نوعی پختگی بیشتر مشاهده می شود و می توان گفت از بحث های اولیه و کلیات کاسته شده و تجارب عملی و موارد مهم پرداخته می شود، لیکن هنوز هم مقاله هایی انتخاب شده بودند که تقربیا برای اغلب مخاطبان تازگی نداشت. نبود ملاک های روشن علمی برای انتخاب مقاله های برگزیده در اغلب کنفرانس ها جای حرف و حدیث باقی می گذارد. شاید برای کاستن از این مشکل بهتر باشد از کنفرانس های بعدی ملاک هایی برای انتخاب مقاله ها تدوین و از طریق سایت همایش اعلام شود.

 در این بخش ابتدا مقاله ای از آقای اسکندری دانشجوی دکترای دانشگاه تربیت مدرس در مورد « ارتباط گرایی»  ارائه و مورد توجه حاضرین قرار گرفت. ما نیز در این بخش مقاله ای با عنوان "بررسی تجارب یادگیری حاصل از وبلاگ نویسی به عنوان فعالیت یادگیری دانشجویان» ارائه کردیم. با اتمام این بخش امروز کنفرانس نیز به اتمام رسید.

روز پنجشنبه بر خلاف روز قبل کاملا به موقع در محل کنفرانس حضور یافتم و بخش ارائه مقاله های انگلیسی را انتخاب کردم. اولین سخنران دکتر berner از سوئد بود که به برخی از مباحثی از قبیل: ارتباط بین پداگوژی و تکنولوژی، تاکید بر سواد اطلاعاتی، اطمینان از زیر ساخت ها و ارزیابی مداوم فرآیند تاکید می کرد.

سخنران بعدی خانم آیدا ثریا از دانشگاهputra universitie مالزی بود. بحث جامعی در مورد مدل های یادگیری الکترونیکی این دانشگاه، تاکید بر عوامل مشترک بین ایران و مالزی و شناسایی عوامل موفقیت دوره ها توجه داشت.

هیرومی سخنران بعدی این جلسه بود که به واقع یک معلم سخنور بود. نحوه تعامل او در حین سخنرانی با مخاطب برایم بسیار آموزنده بود. او چالش های یادگیری الکترونیکی را به سه دسته چالش های تکنولوژیک، پداگوژیک و مدیریتی تقسیم کرده بود و بر اساس این تقسیم بندی سخن می گفت.

  دو سخنران بعدی این بخش ایرانی بودند که مقاله خود را به زبان انگلیسی ارائه کردند. خانم شهین واعظی تدریس زبان به شیوه  الکترونیکی همزمان و تدریس سنتی را با هم مقایسه کرده بود و خانم کبریتچی درباره اثربخشی آموزش های الکترونیکی صحبت کرد. با این سخنرانی بخش ارائه مقاله به اتمام رسید.

بعد از ظهر روز پنجشنبه مراسم اختتامیه برگزار شد. در این بخش ابتدا دکتر دولایی از دانشگاه ولنگانگ استرالیا درباره تهیه محتوای الکترونیکی صحبت کرد. مطالب دکتر دولایی از این حیث جالب بود که به ملاک های تهیه یا ارزیابی محتوا به تفضیل پرداخته بود؛ گرچه اغلب این ملاک ها برای برخی از حاضرین چندان غریب نبود. در بخش های بعدی مراسم اختتامیه به دلیل موازی بودن آن با برگزاری کارگاه آموزشی« تدریس در دوره های آن لاین» توسط خانم غضنفری به همراه اعضای کارگروه مهارت آموزی الکترونیکی سازمان آموزش فنی حرفه ای در این کارگاه شرکت کردیم.

آخرین نکته اینکه کنفرانس سالانه یادگیری الکترونیکی سال آینده در دانشگاه امیر کبیر(پلی تکنیک) برگزار خواهد شد.