همه ما معلمان و استادان بسیاری را دیده ایم. برخی از آنها پرحوصله، خوشرو و اثرگذار، برخی دیگر بی حوصله، بدخلق و کم اثر.

استادان بر اساس نوعی تقسیم بندی می توان به دو دسته؛ اساتید که بر موضوع آموزش تاکید دارند و اساتیدی که بر اثرگذاری و ترغیب دانشجویان توجه دارند. اخیرا مصاحبه ای را با مدیران دانشگاه های مجازی ایران انجام می دادم  که همه آنها بر نقش پر رنگ استاد تاکید داشتند. حتی یکی از کیفیت آموزش مجازی را نه به ویژگی های ال ام اس بلکه بر نقش استاد وابسته می دانست. به هر حال استاد و معلم نقش برجسته ای در آموزش و در پرورش دانشجویان دارد. ما که دانش آموخته محیط حضوری هستیم، کار با استادان متفاوتی را تجربه کرده ایم. اما اثرگذاری آنها در زندگی ما یکسان نیست.

  استادان با نفوذ به طور غیر مستقیم به شاگردان خود درس زندگی می دهند. درسی که ساعات معین، حضور و غیاب، تعطیلی و نمره نمی شناسد. چنین معلمانی در اشعار و سخن نغز ستوده می شوند نه هر معلمی که به اجبار وارد کلاس می شود که با خود بی رمقی و ناامیدی  را به دانشجویانش تزریق می کند.به مانند هر دانشجویی بنده نیز در دوران تحصیل خود به ویژه در دوره کارشناسی و دوره دکترا افتخار شاگردی استادانی را پیدا کردم که همیشه شخصیت شان برایم قابل تعظیم است. لطفا شما هم تجارب خود را از معلمان و استادان خوب یا احیانا ضعیف برایمان بنویسید.