بعد از ظهر سه شنبه ۲۳- ۸- ۸۶ همراه دکتر عطاران و علی عسگری از تهران عازم دانشگاه سیستان و بلوچستان شدیم. پس از کلی تاخیر هواپیما ساعت ۳۰/ ۱۸ به محل مهمانسرای دانشگاه رسیدم. صبح چهارشنبه در کارگاه آموزشی " تهیه محتوای الکترونیکی " دکتر صفوی رییس سابق مرکز آموزش الکترونیکی دانشگاه شیراز شرکت کردیم. کارگاه مفید و جالبی بود. بعد از ظهر چهارشنبه در برنامه افتتاحیه شرکت کردیم.

بعد از ظهر پس از افتتاح رسمی ارائه مقالات شروع شد. افراد از طیف های علمی مختلف فنی، هنر، علوم انسانی، دانشیار، استادیار، دانشجوی دکترا، ارشد و غیره مقاله دارند. بعضی از مقالات جالب و آزمونده و برخی دیگر به قدری فنی نوشته شده، گویی برای کلاس دکتری هوش مصنوعی یا ... تهیه شده است. نخستین سخنران دکتر عباس بازرگان بود و سخنانش  بعدا به وسیله اغلب سخنرانان مورد استناد قرار می گرفت. سخنرانی ها تا پنج شنبه ادامه داشت که در بین آنها ارائه دکتر حسینی ( مدیر دانشگاه مجازی علم الحدیث) برایم بسیار جالب بود. اختتام ارائه ها با یک برنامه فرهنگی سیستان بلوچستانی همراه بود.

صبح جمعه نشست دانشگاه های مجازی ایران برگزار شد و برای من آشنایی با تجارب این افراد جالب بود.

از دستاورد های این گونه همایش ها بنویسم.  این همایش چند دستاورد مهم برایم داشت :

۱- آشنایی با افراد و علاقمندان این حوزه. از مناطق و دانشگاه های گوناگون افراد شرکت کرده اند که در فرصتی با یکی از آنها آشنا و گفت وگو می کینم.

۲- کسب ایده. ارائه مقالات و بهتر از آن در دقایق پذیرایی حتی شب ها تا ساعات آخر شب افراد در محوطه مشغول بحث علمی هستند. یکی از تجارب عملی خود و دیگری از آموخته های نظری، یکی از فنی و دیگری از علوم تربیتی.

۳- آشنایی با فرهنگ اقوام ایرانی. هر منطقه ایران فرهنگ خاصی دارد. آشنایی با رقص و آواز سیستانی، نحوه زندگی مردم، سطح زندگی و غیره.