اطلاعات درباره کنفرانس ها را از سایت http://www.conferencealerts.com/ به دست آورید.
اما در رابطه با هفته معلم نکته جالبی به ذهنم رسید که آیا در سایر کشورها هم هفته ای با عنوان هفته معلم دارند. پس از جست وجو در اینترنت دریافته ام که اغلب کشورها هفته ای را برای سپاس از زحمات این قشر فرهیخته دارند. هفته معلم در برخی از کشورها را ببینید
متاسفانه شاید دانشجویان ایرانی در دنیا از این نظر تنها دانشجویانی باشند که نمی توانند( به سختی می توانند) با محافل علمی دنیا ارتباط داشته باشند. از طرفی برخی از مشغله های کاری این قشر به آنها امکان نمی دهد که در کلاس های حضوری ثبت نام و انگلیسی یاد بگیرند. آموزش مجازی به شرطی که صحیح اجرا شود، راه مناسبی برای رفع این نقیصه است. در ایران مرکزی برای اموزش مجازی زبان انگلیسی فعالیت می کند. برای اطلاعات بیشترکلیک کنید.
به نام خدا
هفتمین همایش سالانه انجمن برنامه ریزی درسی در حالی برگزار شد که به مانند همایش فناوری آموزشی اهواز به خاطر سرما و یخبندان زمستان گذشته به تاخیر افتاده و در فروردین ماه برگزار گردید.
این همایش، سومین همایشی بود که من بعد از تعطیلات عید در آن شرکت می کردم و در هر سه ارائه مقاله داشته ایم. مقاله ما در این همایش " طراحی فعالیت های یادگیری مبتنی بر فناوری اطلاعات با تاکید بر وبلاگ نویسی" بود که به صورت ارائه پوستری انتخاب شده بود.
همایش روز چهارشنبه راس ساعت 8:30 کار خود را شروع کرد. البته من قبل از ظهر در دانشگاه واحد جنوب تدریس داشتم و به دلیل غیبت های هفته های قبلی نتواننستم کلاس ها را تعطیل کنم. ولی به اظهار دوستان، همایش با سخنرانی دکتر علی عسگری دبیر علمی همایش، دکتر طاهر زاده ریاست دانشگاه، دکتر علی شریعتمداری و مراسم یادبود مرحوم دکتر کاردان آغاز و تا ظهر با ارائه مقالات ادامه می یابد.
بعد ازظهر نشستی در مورد " عمومی و تخصص گرایی در دوره متوسطه" برگزار شد. نشست جالب و پرباری بود. برای من ار این جهت جالب تر بود که سوالی مشابه همین را جلسه قبل در کلاس های " مبانی برنامه ربزی درسی متوسطه" مطرح کرده بودیم.
این نشست به مدیریت دکتر موسی پور و با حضور آقایان دکتر مهرمحمدی، فاضلی، صدری،خلاقی، مهندس آزاد و خانم دکتر ابراهیمی قوام برگزار شد. در این نشست بحث های دکتر صدر و مهندس آزاد برایم بسیار جالب بود و بحث های آنها بر حرکت از تخصص گرایی به عمومی گرایی در آموزش فنی حرفه ای و دبیرستانی استوار بود. بنده در هفته گذشته در چند کلاس " برنامه ریزی درسی متوسطه" این سوال را به عنوان تکلیف طرح کرده بودم و در جمع بندی ما نیز به این نتیجه رسیدیم که در آموزش متوسطه توجه به مهارت ها و قابلیت های عمومی حداقل باید به اندازه مهارت های تخصصی مورد تاکید قرار گیرد. بنده برای ارائه این بحث در سر کلاس ها به منایع خاصی دسترسی نداشتم و بلکه سعی کردم کمی در باره این موضوع فکر کنم. در زمانی که در این نشست حضور داشتم و بحت های این جلسه را با ایده های خود مرتبط می دیدم، یاد جمله ای از سید جمال الدین اسدآبادی که مدت ها پیش در کتابی خوانده بودم. ایشان گفته بود: " ای کسی که چراغ را برای خواندن کتاب ها روشن می کنی، مدت کوتاهی چراغ را خاموش کن و به خواندهایت فکرکن".
در روز دوم همایش قبل از ظهر در کارگاه " تهیه و ارائه مقاله تحقیقی" که توسط دکتر عطاران، خانم دکتر گویا و آقای سنگری برگزار شد، شرکت کردم. واقعیت این دوره برایم نکته های خیلی جدیدی نداشت، چون من برخی از این موارد در انجام رساله و تهیه مقالات به راهنمایی دکتر عطاران تمرین می کنم. آنها بحث های بین استاد و دانشجویی که در ادامه می رفت به جلسه درد دل دانشجویی تبدیل شود و متاسفانه به مانند برخی از کنفرانس ها، کلاس های دانشگاهی و غیره ما بحث های ساده و پیش افتاده و بی نتیجه را به ببحث های علمی ترجیح می دهیم. البته باید گفت که این بحث ها به تعبیری درد دل ها باید در جای خور مورد توجه قرار گیرد. اما به اعتقاد من جای این درد دل ها این جلسه نبود. برخی از این درد دل ها:
- استاد راهنماها سمت های گوناگونی دارند و در دانشگاه های گوگون تدریس می کنند، چنین افرادی چگونه می توانند به پرورش مهارت های پژوهشی در دانشجویان کمک کنند؟
- استاد روش تحقیق ما به سوالات درسی ما پاسخ نمی دهد؟
- آیا مقاله من باید با مقاله استادان مشهور رقابت کند؟
- دانشجو کار علمی می کند و به اسم استاد کار مشترک ارائه می کند.!
- و سوالاتی مانند آن
به نظرم بعضی از این مسائل غیر منصفانه و برخی نیز به حق گفته می شد. ما معمولا زمانی که در نقش دانشجو هستیم در مورد پدیده ها به نوعی قضاوت می کنیم و در مسند استادی به گونه ای دیگر!( یعنی دانشجو، استاد را متهم می کند و استاد دانشجو را) . این جاست که دیگر نمیی توان به راه حل ها نزدیک شود. بنابراین به نظرم ما نباید وقت های ارزشمند این کارگاه ها را با این گونه بحث ها از دست بدهیم.
بعد از ظهر در ارائه سه مقاله شرکت کردم. مقاله هایی با این عناوین: طراحی فرصت های یادگیری در برنامه درسی، برنامه درسی شیمی و طراحی برنامه درسی ادبیات فارسی دوره راهنمایی.
دو سوال برایم مطرح شد که بیشتر از بعد کنجکاوی و علاقه خودم.
بخش انتهایی همایش به تقدیر و تشکر و جمع بندی اختصاص داشت که دکتر مهر محمدی با ظرافت تمام آنرا به عمل آورد.