چند روز پیش در وبلاگ دکتر عطاران دیدم که ایشان نوشته بودند ما باید گام به مراحل جدیدی از به کارگیری فناوری بگذاریم. اغلب نظرات ارائه شده نسبت به این موضوع انتقادی بودند و همه  از وضعیت توجه به فناوری در  ایران گله و شکایت داشتند.

مشابه این نظر را ما در دوره ارشد تکنولوژی آموزشی(۱۳۸۰) با دوستان در کلاسها داشتیم. ما معتقد بودیم ، تکنولوژی ها آمدند و رفتند ولی به نظام آموزشی ما وارد نشدند. بنده هنوز هم با این ایده موافقم ولی به گونه ای دیگر به آن نگاه می کنم.

به نظر من وارد تکنولوژی به عرصه اموزش بیش از وجود فناوری به باور معلمان و یادگیرندگان بستگی دراد. برخی از معلمان و استادان ما دیگران را مقصر عدم به کارگیری تکنولوژی خود می دانند. ولی خود ما به عنوان معلم و دانشجو باید پیشگام باشیم. با این دید از دو ترم پیش در نظر داشتم یکی از دروس ام را از طریق وبلاگ ارائه کنم، تا اینکه این ترم درس برنامه ریزی درسی متوسطه در دانشگاه علامه با این شکل ارائه میکنم. هنوز استقبال دانشجویان ضعیف است ولی برای ادامه بنده ایده های دیگری در ذهن دارم. تنها نگرانی من این است که ممکن است دانشجویان برای دسترسی به تکنولوژی با مشکل روبرو بشوند.